W świecie, w którym wciąż słyszymy o  cudzych sukcesach (fizycznych, emocjonalnych i zawodowych) łatwo pomyśleć, że z czymś się nie wyrabiamy albo, że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy. W celu uporania się z  tymi myślami idziemy na siłownię, biegamy, odchudzamy się,  staramy się więcej i ciężej pracować. W rezultacie może lepiej nam się powodzi i jesteśmy bardziej fit, ale  dokuczliwe przekonanie pozostaje.

Dlaczego więc tak wielu z nas nie czuje się wystarczająco dobrymi? I w jaki sposób sobie z tym radzić?

Przekonanie, że  nie jest się wystarczająco dobrym mogło zacząć się już  w dzieciństwie wraz z presją i komunikatami ze strony wymagającego rodzica lub nauczyciela:  „Popatrz, jak miły jest twój kolega Tomek, czy nie możesz być bardziej taki jak on?”, „Tylko 3 z wypracowania? Co to ma być!”, „Co dostali  twoi koledzy ze sprawdzianu, musisz być lepszy od nich!”. Z pewnością w miarę  dorastania problem rósł a dodatkowo wszechobecne media społecznościowe dołożyły swoją cegiełkę. Na co dzień odsłaniają nam niesamowite (filtrowane) życie ludzi wokół nas, nie tylko celebrytów.  Pozornie wszyscy wydają się być szczęśliwi i osiągać sukcesy.

Problem z wewnętrzną oceną polega na tym, że w dużej mierze opiera się na walidacji zewnętrznej, do czego przyzwyczaja nas system ocen szkolnych, a często też rodzice. Pierwszym krokiem, aby skutecznie poradzić sobie z przekonaniem, że  nie jest się wystarczająco dobrym jest odkrycie źródła jego pochodzenia. Przekonania wewnętrzne powstają na skutek uwewnętrzniania głosów i ocen zewnętrznych. Jednym ze sposobów poradzenia sobie z oceniającymi  przekonaniami na swój temat jest  zatrzymanie procesu angażowania się w negatywne myśli. Poniższe wskazówki mogą okazać się pomocne. Chociaż samo przeczytanie ich nie wystarczy, trzeba je zastosować i powtarzać, jak ćwiczenia na siłowni – regularnie, aby osiągnąć efekt.

Pozwól twoim  negatywnym myślom odpłynąć. Wymaga to  użycia wyobraźni, ale  naprawdę działa. Kiedy pojawia się negatywna myśl, wyobraź sobie, że umieszczasz ją w pociągu, który właśnie odjeżdża lub na małej łodzi, której pozwalasz odpłynąć. W ten sposób ćwiczysz umysł,  aby negatywne myśli odchodziły, zamiast je zatrzymywać.

Świętuj swoje małe  zwycięstwa. Łatwo jest wywierać  presję na siebie, że  zawsze możesz zrobić coś lepiej, ignorując to, co robisz dobrze myśląc przykładowo: “to się  nie liczy – to było łatwe”. Postaraj się być bardziej świadomy(a)swoich sukcesów i zawsze poświęcać chwilę, aby je uczcić. To może być cokolwiek: awans, pozytywne informacje zwrotne od szefa, pomoc znajomemu, udany dzień, upieczone ciasto, itp. Świętowanie małych zwycięstw pomaga w zrozumieniu, że jednak na co dzień osiągasz sukcesy.  W ten sposób  uczysz swój umysł je zauważać.

Uruchom swoją wyobraźnię.  Pomyśl o czasie, kiedy doświadczyłeś(aś) poczucia bycia „wystarczająco dobrym(ą)” – kiedy coś ci wyszło i zrobiłeś(aś)  coś dobrze. Przypomnij sobie dokładnie ten moment: Co cię wtedy otaczało? Co sprawiło, że poczułaś(eś) się dobrze w tamtej chwili? Jak się czułaś(eś)? Gdzie w twoim ciele to czułeś(aś): w klatce piersiowej, w głowie, w nogach? Jakie myśli towarzyszyły tobie w tym  uczuciu? Pomyśl o słowach, w jakich mógłbyś/mogłabyś opisać siebie z tamtej chwili (może to być cokolwiek: „Jestem super”, „Dałam czadu”, „Ale ze mnie gość”  .. cokolwiek!). Przypomnij sobie ten moment i powtórz te słowa do siebie kilka razy. Rób to  przynajmniej 5 razy pod rząd kilka razy dziennie, mając pewność, że na pewno czujesz to w swoim ciele. Praktyka ta pomaga przypomnieć twojemu umysłowi te uczucia i myśli oraz być z nimi w kontakcie.

Ogranicz korzystanie z  mediów społecznościowych. Media społecznościowe nie sprzyjają dobrej samoocenie. Jesteś wciąż narażona(y) na  bombardowanie czyimś fantastycznym wyglądem, sukcesem albo niesamowitym życiem. Twoje życie także wygląda niesamowicie w mediach społecznościowych, nieprawdaż? Staraj się ograniczyć kontakt z mediami społecznościowymi do dwóch razy w tygodniu i unikaj odwiedzania ich za każdym razem, gdy się nudzisz.

Porozmawiaj ze znajomym. Dzieląc swoje obawy z kimś, kto troszczy się o ciebie, zmniejsza uczucie stresu i niepokoju. Mówiąc ludziom o tym jak się czujesz, możesz też dowiedzieć się,  że inni czują podobnie.

Skontaktuj się z “tu i teraz”. Usiądź wygodnie z nogami dotykającymi podłogi. Wciśnij stopy w podłogę tak mocno, jak to możliwe, fizycznie to poczuj. Dotknij jakiegoś przedmiotu, który masz w zasięgu ręki. Poczuj fizycznie obiekt, jego teksturę, powierzchnię, kształt, temperaturę, zapach.  To naprawdę pomaga odciągnąć cię od negatywnych myśli i skupić się na teraźniejszości – spróbuj to robić tak często, jak to jest możliwe i oczywiście nie zapominaj o oddechu.

Miłego odkrywania wystarczająco dobrej(go) siebie.

Marta Pociecha