Rumieniec na twarzy nazwany przez Charlesa Darwina „najbardziej osobliwym i najbardziej ludzkim ze wszystkich wyrazem” to mimowolna reakcja, która tylko pozornie wydaje się spełniać funkcję odpowiedzi na zakłopotanie.

Naukowcy próbują wyjaśnić to osobliwe zjawisko. Asap SCIENCE wyjaśnia, że rumieńce są reakcją nerwowego układu współczulnego i częścią reakcji “walcz lub uciekaj”. Kiedy jesteś zakłopotany, uwalnia się adrenalina, co przyspiesza tętno i rozszerzanie naczyń krwionośnych, aby poprawić przepływ krwi i dostarczyć tlenu do mięśni. U ludzi, żyła twarzowa reaguje na wystrzał adrenaliny przez rumieńce. Jednakże rumieńce nie pojawiają się gdziekolwiek indziej, dlatego nie rumienisz się na całym ciele.

Nauka nie była do tej pory w stanie znaleźć dokładnej odpowiedzi, dlaczego reakcja ta jest tak specyficzna, ale ostatnie badania sugerują, że rumieńce posiadają funkcjonalny cel w relacjach społecznych. Zespół holenderskich psychologów odkrył, że ludzie są bardziej skłonni do przebaczenia i patrzenia przychylnie na kogoś, kto dopuścił się żenującego czynu, czy popełnił błąd jeśli się rumieni. Badanie wśród holenderskich studentów pokazały, iż rumieńce na twarzy powodują, że lubimy kogoś bardziej i że wydaje nam się on bardziej wiarygodny w kontakcie społecznym.

Zgodnie z tymi wynikami, rumieńce służą do sygnalizowania odczuwania prawdziwego żalu i skruchy po negatywnym zachowaniu oraz pokazują, że dana osoba uznaje system wykroczeń społecznych i moralnych, a także, że prawdopodobnie będzie starać się ich nie powtarzać. Rumieniec może pomóc w przewidywaniu przyszłego zachowania innych, przy założeniu, że nie chcemy czuć się ponownie zakłopotanymi i uczymy się na własnych błędach.

Żródło: youtube.com